8 april 2026
“Als je discipelen maakt, krijg je vanzelf kerken”, zegt David ten Voorde. Terwijl kerken in Nederland krimpen, maakt de kerk wereldwijd een ongekende groei door. Wat kunnen wij daarvan leren? In een boeiend gesprek met David ten Voorde, initiatiefnemer van de Disciple Making Movement in Nederland, en kerkplanter en businessman Jonathan Nolan, zoomen we in op discipelschap en de huiskerkbeweging. “Een kerk die niet vermenigvuldigt, is niet gezond”, stelt Jonathan.
David en Jonathan spreken met passie over een beweging die wereldwijd miljoenen mensen tot discipelen maakt, maar in Nederland nog vaak onderbelicht blijft. Beiden zijn betrokken bij kerkplanting en discipelschap, met een focus op vermenigvuldiging en eenvoudige kerken. David legt de nadruk op de Bijbelse opdracht om discipelen te maken, terwijl Jonathan praktijkervaringen deelt uit Afrika, Azië en het Midden-Oosten. De kerk moet volgens hen terug naar de basis van Jezus’ opdracht.
De kern van hun visie ligt in een fundamentele verschuiving. “Jezus zegt niet: ‘Bouw Mijn kerk.’ Hij zegt: ‘Ik bouw Mijn kerk.’ En onze opdracht luidt: maak discipelen”, benadrukt David. Voor hem is discipelschap geen bijzaak, maar de blauwdruk van elke kerk. “Discipelschap zou eigenlijk het fundament van elke kerk moeten zijn”, voegt hij toe. Het gaat om het maken van volgelingen die zelf weer anderen discipelen maken.
Jonathan vult aan dat discipelschap veel breder is dan alleen geloof. Het omvat het gehoorzamen van Jezus uit liefde in alle facetten van het leven. Hij wijst op de meer dan duizend geboden in het Nieuwe Testament die ons hele bestaan raken. Discipelschap is in zijn ogen niet slechts geloven, maar ook doen wat Jezus vraagt, of dat nu in de kerk, familie of op de werkvloer is.
Het duo wijst op de relevantie hiervan voor christenen in Nederland. “We hebben hier een soort nieuw zendingsveld. En heel veel onbereikte generaties”, merkt David op. Hij ziet Nederland als een ontkerkt land, waar nieuwe generaties Jezus niet meer kennen. Jonathan beaamt dat: “Het zendingsveld is hier en tegelijkertijd is het ook daar op die plekken waar mensen Jezus nog niet kennen.” Voor hen is zending niet iets van ver weg, maar begint het in je eigen omgeving.
Vermenigvuldiging staat centraal in hun benadering. “Als we over discipelschap praten, moeten we ook in generaties van vermenigvuldiging denken”, zegt David. Het gaat om discipelen die discipelen maken, over generaties heen. Jonathan trekt een krachtige parallel met de natuur: “Alles wat leven heeft vermenigvuldigt. Dus als een kerk of een volgeling van Jezus niet vermenigvuldigt, is hij niet gezond.” De kerk is een levend organisme: “Als je zo naar de kerk kijkt, dan is het een levend organisme wat ook weer kan vermenigvuldigen.”
Huiskerken spelen een cruciale rol in dit model. Jonathan legt uit hoe eenvoudige kerkvormen in Afrika en Azië werken, vaak onder een boom of in een café. Het gaat hem niet om gebouwen, maar om een groep mensen die bij elkaar komen om het Koninkrijk van God te brengen. “Dat is wat Jezus bedoelde met kerk. De mensen, niet de gebouwen of de samenkomsten. Bij Jezus was het veel relationeler. Dat is de essentie van kerk zijn. En dat zijn we helemaal kwijtgeraakt in het Westen”, zegt hij. Huiskerken stimuleren vermenigvuldiging door lage drempels en persoonlijke connecties.
Een ander krachtig inzicht is de focus op zelfvoorzienend geloof. “De basis is dat mensen zelf leren Bijbellezen. Dat is stap één”, benadrukt David. Jonathan vult aan: “Het is niet gezond als je elke keer gevoed moet worden door iemand anders. Dat is bij een baby zo, maar als die opgroeit, kan hij of zij zelf eten.” Beiden pleiten voor een geloof dat niet afhankelijk is van voorgangers of conferenties, maar van persoonlijke omgang met Gods Woord.
Gehoorzaamheid staat boven kennis in hun visie op discipelschap. “De focus van discipelschap is in de eerste plaats gehoorzaamheid en niet: hoeveel weet je?”, zegt David. Hij bekritiseert de westerse neiging om te focussen op theoretische kennis in plaats van praktische toepassing. Het gaat om het doen van wat je weet, hoe weinig dat ook is.
Jonathan brengt nog een dimensie in: ondernemerschap als middel om het evangelie te verspreiden. “Door de businesswereld kan het evangelie ook heel makkelijk verspreiden”, legt hij uit. Hij noemt voorbeelden van kapperszaken en naaiateliers in Afrika die deuren openen voor geloofsgesprekken. “Daarom noemen wij het ook een Koninkrijksbedrijf waarin Jezus Koning is. Hij bepaalt uiteindelijk wat er gebeurt door onze bedrijven heen”, voegt hij toe. Business en zending gaan hand in hand, niet alleen voor zelfvoorziening, maar ook als mogelijkheid om te getuigen en zegen voor gemeenschappen.
Wat betekent dit alles voor bestaande kerken in Nederland? David stelt een confronterende vraag: “Wie zijn jouw discipelen? De vraag is niet: wie zijn jouw kerkgangers? Heb jij discipelen gemaakt die ook weer discipelen maken?” Het is een oproep om verder te kijken dan een traditionele kijk op kerk en geloven. Jonathan voegt een praktische tip toe: “Geef een aantal mensen in je kerk ruimte om te experimenteren en ga het gewoon doen.”
Stichting Disciple Making Movements Nederland
Turfspoor 5
2165 AW Lisserbroek
info@disciplemakingmovements.nl
