8 november 2025
Toen de Britse voorganger en bijbelleraar Phil Moore tijdens de coronapandemie zijn gemeente op afstand moest leiden, werd het hem pijnlijk duidelijk: “We hadden mensen geleerd om bijeenkomsten te bezoeken, niet om Jezus te volgen.” Phil Moore, verbonden aan Newfrontiers en Global Catalytic Ministries, komt op 13 november naar Nederland om te spreken over zijn boek De vergeten strategie van Jezus. Daarin laat hij zien hoe discipelschap teruggaat naar gehoorzaamheid en eenvoud, niet naar programma’s of structuren.
“Ik zag dat we druk waren met het bouwen van de kerk, terwijl Jezus ons had geroepen om mensen te bouwen”, zegt hij. “Toch geloof ik dat God de kerk in Europa opnieuw wil leren wat discipelschap werkelijk betekent.” Phil woont met zijn vrouw Ruth en hun vier kinderen in Londen. Hij is al meer dan vijfentwintig jaar actief in kerkelijk leiderschap en werkt vanuit Global Catalytic Ministries samen met ondergrondse kerken in onder andere Iran, India en het Midden-Oosten.
Over zijn eigen geloofsleven vertelt hij dat die pas later tot bloei kwam. “Ik groeide op in een christelijk gezin, maar kwam tot geloof toen ik het huis uit was. Op een OM-conferentie, een conferentie van de internationale zendingsorganisatie Operation Mobilization (OM) hoorde ik een preek over Simson: een man die een roeping had als profeet, maar zijn leven verspilde aan halfslachtigheid. Die avond wist ik: dit is waar, en ik moet mijn leven aan Jezus geven. Vanaf dat moment vertelde ik iedereen over Jezus.”
Die eerste maand van zijn geloofsleven zette de toon voor de rest van zijn bediening. “Ik dacht dat alle christenen dat deden: dagelijks het evangelie delen, mensen meenemen in geloof. Maar terug in Engeland ontdekte ik dat dat niet zo was. Er gaapt een enorme kloof tussen wat Jezus ons leert en wat wij als kerk doen.”
Volgens Phil is die kloof ook een kwestie van woorden. “In het Nieuwe Testament komt het woord ‘discipel’ veel vaker voor dan ‘christen’. Om precies te zijn komt het woord discipel 269 keer voor en het woord christen drie keer. Jezus definieert een discipel in Marcus 8: ‘Wie Mij wil volgen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij navolgen.’ Dat is de kern. Als Jezus zelf discipelen maakte, dan kunnen wij Hem alleen volgen door datzelfde te doen.”
Hij ziet echter dat veel westerse kerken een ander accent hebben gelegd. “We hebben programma’s en cursussen bedacht om mensen te helpen groeien, maar die zijn vaak in de plaats gekomen van echte navolging. In plaats van mensen te leren hoe ze Gods stem kunnen verstaan, leren we ze vooral te luisteren naar de voorganger. In plaats van biddend te leven, organiseren we gebedsbijeenkomsten. We bouwen structuren in plaats van mensen.”
De coronapandemie werd voor Phil een geestelijke wake-upcall. “In 1 Korintiёrs 3 zegt Paulus dat Jezus op de dag van het oordeel zal openbaren waarmee we hebben gebouwd, met goud of met stro. Voor mij voelde COVID als een oordeel bij voorbaat. Toen de kerken dichtgingen, zag ik dat veel mensen in mijn gemeente niet wisten hoe ze Jezus konden volgen zonder de zondagse dienst. We hadden ze niet geleerd om zelf te wandelen met God.”
Een persoonlijk moment bracht dat besef scherp in beeld. “Tijdens lockdown sprak ik met een vriend die geen christen was. Zijn relatie liep stuk en ik dacht: ‘Kom zondag naar de kerk.’ Maar er wás geen kerk op zondag. Ik realiseerde me dat we mensen nooit hadden geleerd het goede nieuws zelf te brengen in de huiskamers van anderen. We waren een uitnodigingsorganisatie geworden in plaats van een discipelmakende beweging.”
Phil’s zoektocht bracht hem in contact met leiders uit India die deel uitmaken van zogeheten disciple making movements. “Zij gaan letterlijk terug naar wat Jezus de Twaalf en de Zeventig opdraagt in Matteüs 10 en Lucas 10. Dat is de ‘vergeten strategie’ waar mijn boek over gaat. Als we willen dat de Grote Opdracht vrucht draagt, moeten we doen wat Jezus zei en niet wat wij erdoorheen hebben gevlochten.”
Dat vraagt om een radicale eenvoud. “Gehoorzaamheid is niet moeilijk, tenzij je al druk bent met iets wat Jezus nooit heeft gevraagd. Onze tradities staan het vaak in de weg. Jezus zei: ‘U stelt Gods gebod buiten werking omwille van uw overlevering.’ Die woorden gelden ook voor ons.”
Als lid van zowel Newfrontiers als Global Catalytic Ministries beweegt Phil tussen twee werelden: het westerse kerkleven en de ondergrondse bewegingen in Azië en Afrika. “Newfrontiers begon ooit als een netwerk van huiskerken, vol van de Heilige Geest en gericht op de wereld om hen heen. Maar net als in Orwells Animal Farm zijn we langzaam gaan lijken op wat we ooit verlieten. We hebben gebouwen, teams, schema’s, maar het vuur van de eerste tijd is bij velen gedoofd.”
Toch ziet hij hoop: “Luther zei: ‘semper reformanda’, ofwel altijd hervormend. Dat geldt nog steeds. Als we steeds weer terugkeren naar Jezus en doen wat Hij zegt, zal Hij Zijn kerk bouwen. Wanneer wij dat proberen zonder Hem, breekt het ons op. Maar als Hij het doet, is het niet zwaar, maar levengevend.”
De bewegingen waarmee Phil samenwerkt, laten indrukwekkende cijfers zien: miljoenen huiskerken, honderd miljoen discipelen wereldwijd. Maar achter elk getal schuilt een verhaal. “Een jonge boer in Myanmar was onderweg naar een bijeenkomst van andere
christenen toen hij een meisje ontmoette dat in het veld door een giftige slang was gebeten. Ze huilde van pijn en haar arm zwol snel op. De boer, zelf nog maar kort gelovig, beloofde voor haar te bidden nadat hij terugkwam van de bijeenkomst. Toen hij later die dag hoorde dat het meisje aan het gif was overleden en haar ouders haar al naar het graf brachten om haar te begraven, hield hij zijn belofte. Hij vroeg of hij nog één keer voor haar mocht bidden.
Hij herinnerde zich de kracht van brood en wijn als het lichaam en bloed van Christus. Hij vroeg om een glas wijn, maar kreeg een glas water. Eerst probeerde hij haar te laten drinken, maar dat lukte niet, want ze was immers overleden. Vervolgens goot hij het over haar gezicht en bad: ‘Door het bloed van Jezus, sta op.’ Tot verbijstering van iedereen ging het meisje rechtop zitten en kwam tot leven. Het hele dorp werd geraakt door dit wonder en velen kwamen tot geloof. De boer kende nog weinig theologie, maar zijn geloof was eenvoudig en oprecht en de Heilige Geest werkte krachtig door zijn gehoorzaamheid.”
Phil vertelt dat juist in landen waar vervolging heerst, de kerk tot haar kern wordt teruggebracht. “In China, Iran en delen van het Midden-Oosten kunnen gelovigen niet vertrouwen op structuren of programma’s. Ze hebben geen gebouwen, geen conferenties en geen middelen, en juist daardoor leren ze wat het betekent om volledig afhankelijk te zijn van de Heilige Geest,” zegt hij. “Vervolging dwingt je om terug te keren naar de essentie: gebed, gehoorzaamheid en vertrouwen op God.”
Volgens hem creëert juist de druk van buitenaf ruimte voor echte discipelschap. “Wanneer alles wordt afgenomen, blijft alleen over wat echt waarde heeft. Mensen leren luisteren naar Gods stem, delen hun geloof in het geheim en zien dat het Koninkrijk groeit ondanks tegenstand.” Hij ziet daarin een waarschuwing voor Europa. “Als wij niet vrijwillig terugkeren naar eenvoud en gehoorzaamheid, zal misschien druk van buitenaf dat moeten doen. Maar ik geloof dat we de kans hebben om te kiezen: om te buigen voor Jezus en te doen wat Hij zegt, nog vóórdat vervolging ons ertoe dwingt.”
Discipelschap begint klein. Phil vertelt hoe een ontmoeting bij een voedselbank uitgroeide tot een levendige huisgemeente. “Ik ontmoette daar een vrouw die haar moeder vergezelde. Haar moeder had een hevig trillende hand en ik bood aan om voor haar te bidden. Ze wees het vriendelijk af, maar we bleven met elkaar in contact. Enkele weken later belde haar dochter me: haar zoon, Tyler, was depressief en was zelfs begonnen over God te praten. Ze vroeg of ik met hem wilde spreken.”
Phil stemde toe en ontmoette Tyler in een koffiebar. “We dronken koffie in Starbucks en lazen samen een bijbelgedeelte. Terwijl we spraken, besefte Tyler dat God tot hem sprak. Daar, tussen de koffiemokken, gaf hij zijn leven aan Jezus. Het was geen religieuze setting, maar een gewone maandagmorgen. En toch was God daar.”
Het geloof van Tyler groeide snel. “Binnen enkele weken leidde hij zelf gesprekken met vrienden uit de sportschool, waar hij als personal trainer werkte. Hij begon te lezen, te bidden en anderen te vertellen over Jezus. Kort daarna doopte ik hem in de Thames. Toen hij uit het water kwam, zei zijn moeder: ‘Ik wil ook gedoopt worden, maar dan in mijn bad.’ Ik antwoordde: ‘Nee, vandaag niet door mij. Tyler is nu gedoopt; hij mag jou dopen.’ Diezelfde avond gebeurde dat.”
Het bleef niet bij hen tweeën. “De moeder had haar nicht uitgenodigd om te komen kijken. Zij werd geraakt en begon de Bijbel te lezen. Een paar weken later kwam ook zij tot geloof. Nu lezen ze samen, bidden ze voor elkaar en helpen ze anderen in hun omgeving. Wat begon met één gesprek in een koffiebar is uitgegroeid tot een kleine gemeenschap van gelovigen. Zo werkt het Koninkrijk: als een olievlek van genade, die zich verspreidt van hart tot hart.”
Wat maakt zulke vermenigvuldiging mogelijk? “Gebed”, zegt Phil beslist. “De Heilige Geest is de Beweger van elke beweging. En gebed is niet de olie in de motor, het is de brandstof zelf. Daarom bidden we dagelijks met mensen uit heel Europa voor vernieuwing.” Hij vertelt dat er inmiddels ruim honderd deelnemers zijn die via Zoom samenkomen. “Soms is het een student uit Duitsland, een echtpaar uit Spanje, iemand uit Nederland, allemaal biddend om hetzelfde: dat Gods Geest opnieuw door Europa zal waaien.”
Volgens Phil gebeuren er tijdens deze online bijeenkomsten bijzondere dingen. “We horen verhalen van mensen die door gebed nieuw vuur krijgen om hun buren over Jezus te vertellen, of een huiskring beginnen. Je voelt: dit is niet zomaar een routine, dit is de motor van wat God aan het doen is.” Hij benadrukt dat wie wil aansluiten, via disciplemakingmovements.nl eenvoudig contact kan opnemen met Nederlandse discipelmakers en gebedsgroepen.
Over de toekomst van discipelschap in Europa is Phil eerlijk en hoopvol tegelijk. “We zien meer jongeren naar de kerk komen, maar als ze niet leren Jezus te volgen, is dat nog geen opwekking. God vraagt bekering: dat we stoppen met wat Hij niet heeft opgedragen, en doen wat Hij wél heeft gezegd. Als wij dat doen, zal Hij doen wat Hij heeft beloofd.”
Zijn boodschap voor Nederland is helder: “De God van Azië en Afrika is ook de God van Europa. Wat Hij daar doet, wil Hij hier doen. De vraag is niet of Hij kán, maar of wij zullen luisteren. Als we de vergeten strategie van Jezus opnieuw omarmen, zal Europa de kracht van ware discipelschap herontdekken.”
Stichting Disciple Making Movements Nederland
Turfspoor 5
2165 AW Lisserbroek
info@disciplemakingmovements.nl
